Verder na Verlies: heb je een keuze hóe? (Soms voelt het even van niet.)

26-11-2019

Vooraf:

schuld en schaamte over het verleden,

ballast en stress in het heden,

zorgen en angst voor de toekomst..

Onrustige zinzoeker: heb je een keuze hoe je verder gaat vanaf hier?

How you can clean things up, to live in harmony?

Hai!

Net terug na een maand afwezigheid in m'n onderneming, wilde ik met jullie delen dat ik keuzes ervaar en heb ervaren. Maar niet altijd. En dan heb ik nog makkelijk praten, met een vader in het hiernamaals na een vól leven, na ziekte, echt klaar om te gaan.

Het markeert bij iedere na-bestaande volgens mij een duidelijk punt in je leven, zo'n heengaan.

Hoe verder vanaf hier? Hoe ga je als mens verder na een stevig life-event dat gekenmerkt wordt door verlies?

Mijn beleving in deze eerste rouwtijd, wen-tijd is: vanaf hier kun je dus zomaar 'de goot in', down the drain, 'terugvallen' naar een plek waar je nóóit was. Maar hey, in dit 'gat' ben je misschien óók nog nooit geweest. Het vraagt nogal wat van ons mensen om goed te rouwen zeg. Om met een soort awareness, de balans te vinden in het verlies erkennen én het herstel ervaren. (Ik begrijp zelfs dakloosheid beter nu.)

Ik kan me ook voorstellen dat een mens gaat pieken. Zich in werk stort, in Ibiza-parties, met vanalles overschreeuwen wat er maar te overschreeuwen valt, zodat niet gevoeld wordt wat ís. En ja, dat je daarmee best een poosje 'succesvol' kunt zijn.. Dat zal.. (for how long sustainable, that's the question).

Én ik kan me het voortkabbelen voorstellen. Dat je meeneemt wat je nieuwe realiteit dus is, en dat je het daarmee doet. Enigszins (nu pas) lamgeslagen door: dat het leven dus eindig is. Dat wat als vanzelfsprekend voelt, dus zo verdwijnen kan en waarom zou je dan nog al te veel moeite doen? Iemands leven stopt 'zomaar', een relatie eindigt. Je naaste, diegene is weg, en.. (dingdong naar aanleiding van de uitvaart) wat laat je als mens nou helemaal achter? Dus je hobbelt als naaste van, vanaf hier rústig verder, met minder glans en levenslust, met wat teleurstelling en pijn onder je arm, maar a la, voort gaat het.

Ik kies: Een Nieuw Begin. Laat het Een Nieuw Begin zijn. Dan haal ik er iets Goeds uit. Dat verdient het. Dat verdient onze vader/dochter-relatie. Dat verdient het Leven. En het aardse einde daarvan.

Dat Nieuwe Begin voelt nog niet héél sterk maar zeker wél mogelijk. En als Zingevingsbegeleider en Keuzecoach héb ik die weg te gaan, 'cause: 

I practice what I preach zoals je weet.

En ik realiseer me ook dat niet iedereen die met een groot verlies te maken heeft, bij machte zal zijn, of zo 'snel' al bij machte zal zijn, om dat zo krachtig te kiezen. Maar ik voel dat ik in de gelegenheid wordt gesteld om díe afslag te kiezen: 'Nieuw Begin'?  > Deze kant op. Ga eens na of jij dat ook kunt verkiezen, ook al is het gat nog zó diep en trek je het liefst iedere ochtend de dekens weer ver over je heen.. I knów..

Van m'n ondernemerscoach leerde ik dat het volbrengen van een groot project, en dat is 'Verder na Verlies' óók, als een soort mikado-spel kan. Wetende wat je richting wordt en je doel is (laat het alleen al bijvoorbeeld 'weer in balans komen' zijn), gá je op de Wijze.

Pak je gewoon steeds het meest vrij liggende mikado-stokje, als hapklare brok, op. En dan pas weer het volgende. Want die hele stapel ineens, dat gaat gewoon niet. En dat hoeft ook niet. Blijf gerust méns, jezélf. 

Wees líef voor jezelf.

Ik pakte eerst maar eens dag voor dag. Mezelf op. Om vervolgens te ervaren dat het oppakken al gauw weer neerleggen was ;-) Too soon, 'het lijf wilde laag blijven'.

Alles was en is nu 'een soort eerste keer'. Feels en felt: new & different.

Ja, dat gold ook voor seks. Rouw is léven. Man, vrouw, djie. Léven ja. Dus seks was en is dat in zo'n rouwperiode ook dubbel. Voelen, beleven, verbinden, heaven on earth in geslagen kratergebied. 'De eerste keer' in m'n nieuwe leven was gek genoeg misschien, bijzonder mooi. Wie erover wil delen: feel free to tell me about it. It's kind of magic right? 

De eerste keer schoonmaken (m'n Liever Niet-gebied) was dat zeer onverwachts ook! Léven.

Iets basaals als met een doekje door de badkamer. Normaal kan ik er dus niet snel genoeg vanaf zijn! Maar vorige week: nog nooit zo traag want troostend, door een schoonmaakklus gegaan.

Met alle motivatie uit m'n systeem geslagen deed eigenlijk even niks er meer toe (ook een deel-definitie van rouw wat mij betreft), en daardoor deed álles er ineens toe. Ook een zacht doekje over een planchetje. Het vuil meenemend, het schoon achterlatend. Het kreeg iets meditatiefs. Ik ga m'n best doen die ervaring mee te nemen m'n verdere leven in. Maakt het niet alleen heel effectief op het bijhouden van het huishouden, maar ook waarden-voller ofzo. Dat begrijp je wel denk ik.

In m'n veilige rouwcoconnetje is op de fiets naar yogales, boeken halen bij de bieb en het maken van grote wandelingen, er echt nog niet van gekomen. Maar 'k ben ik gisteren wel weer rustig begonnen met werken. 

Ik merkte al een paar dagen dat bijna ongemerkt, er iedere dag weer íets aan de dagen werd toegevoegd. Meedeinend met voelen wat mogelijk was. Nadat ik zelfs vrijdag en zaterdag nog heel diep ging, het definitieve inzonk, het voor-altijd-gemis doorkwam en ik alleen maar kon huilen. Maar dus ook wist, het gaat steeds iets langer wél. 

En daarbij: ik wil gewoon door met Liever Opgeruimd. Er staan mensen te wachten die ook verder willen met hún leven. Het rouwen mag samen gaan met werken. Ik speel geen rol, ik ben m'n eigen instrument. En this is part of life. Júist dit hoort bij waar mijn doelgroep ook mee te maken heeft. En ik ben geboeid bij hún pad.

Voor m'n vaders uitvaart kocht ik nieuwe kleding (kies normaal gesproken bewust voor tweede hands), inclusief een paar stevige Myrea-stappers. 'k Gaf er een symbolische waarde aan: nu op eigen benen, met eigen fundament, de wereld in. Dat was al even merkbaar, maar nu: die stappers helpen.

Ook kocht ik een nieuwe ring. Een herinne-ring. Heb ik 'm altijd een beetje bij me.

Een Nieuw Begin is hier dus. Da's een keuze. Al voelt het op bepaalde momenten niet haalbaar. Dan zegt alles, 'ik wil niet'. Ik wil m'n leven niet in. Maar dan lijk ik 2 mensen te zijn en krijg ik het met simpel-weg de keuze voor elkaar, de wel-willende de regie te geven. Opstaan, aan de slag woman on a mission, er is nog een wereld te veroveren! En je weet waarvoor je het doet. Dus ja..

Liever Opgeruimd is weer hier! Met wat velen van jullie herkennen: levensthema's, levensvragen, in wat midlife-season, de overgang, nou eenmaal allemaal meebrengt: naast meer wijsheid en inzichten: ook verlies, daarmee déalen. Dealen niet als in: doe het er maar mee, maar als in: onderhandel met jezelf: wat is er niet meer,

en wat kan er dus wél, waar is het dus tíjd voor, wat gaat nú gebeuren? Wat ga jíj laten gebeuren?!

Ik pak het volgende mikado-stokje in het rouwen, in het executeur testamentair-schap én in het ondernemerschap op. Het mag er allemaal tegelijk zijn. Ik kan mezelf namelijk in alles mee nemen en laten zien. Me steeds verbinden met het goede, en ik mag natuurlijk altijd vriendelijk opruimen wat niet (meer) dienend is. Jij ook! 

En als we het samen verkiezen dan maken we een mooiere wereld.

Op avontuur dus! Ik míjn nieuwe leven in. Met zakdoek en een stapel taken rond de nalatenschap, op stevige supportive stappers, met herinne-ring,

met Liever Opgeruimd-plannen en dat alles met een zachte-krachtfocus op: waar ik straks sta. 

Als pap na 5 jaar naar beneden kijkt. En ziet:

"She's doing fine. M'n nalatenschap is netjes afgehandeld en wauw.. she's rocking als eh.. wat? Oh ja, zingevingsbegeleider en keuzecoach. Voor vrouwen in de overgang. Nou, het zou míjn vak niet zijn. Maar ik was en ben háár niet."

Groei je mee? Jij op jóuw avontuur? Met alles wat ís, verlies, winst, spel en 'serious stuff', de pijn en de blijdschap.

You're safe here. And you're not alone in dealing with

living life. Not At All.

Vind jóuw Nieuw Begin. 

Er is nog zoveel te doen lieverd,

we're only half way!

Liefs, Myrea

Wil je beginnen met de basis? Da's het eenvoudig ontdekken van je waardenkompas. Je kunt die gratis ontdekken met de handzame tool die je download op de HomePagina. Vul je mailadres daar in bij dit boekje en je ontvangt haar in je mailbox.

Lees hieronder even door: want morgen!

Morgen, woensdag 27 november is Liever Opgeruimd van 11.00-13.00u. bij BUUR. in Nijmegen. Je kunt daar meedoen aan het voor je zelf, voor jouw Nieuw Begin, maken van een maandcollage voor de maand december. 

Een voor velen uitdagende maand, van feest, familie, vrienden enne.. stress.. Zelf verkozen stress of onderduikend uit de weg gaand. Met een maandcollage heb je een ondersteunend beeld om op te hangen en van daaruit harmonieuzer je pad te wandelen: richting- energie-, sfeer- en krachtgevend. Het meedoen is 

GRATIS, je dient je wel even aan te melden op myrea@lieveropgeruimd.nl

En don't worry, geen ervaring of voorkennis nodig. Ik leid je er plezierig doorheen. Kom het gewoon eens uitproberen, het wordt fijn!