Je wórdt geleefd? Enne.. hoe láng nog?!

10-03-2020

Dit hier, deze brug, dit is jóuw midlife toch hè.. 

Ik hoor vaak meteen de redenen (je-slachtoffer-zijn) al gonzen. En ik Luister met liefde:

Ja maar ik.. in míjn situatie, met míjn lasten en afspraken.. Ík kán écht niet voor mezelf gaan kiezen.. Voor dat waar ík voor sta, wat ík het liefste wil. En dus: voor dat waar ík (eindelijk wél) rust, ontspanning, houvast en zelfvertrouwen in vind.

Oh nee? En als je straks, aan het eind van de lijn. Van jóuw lijn, van het leven dat je kreeg, deze vraag wéér krijgt, krijg ík dan nog steeds hetzelfde antwoord? 

> Ja, ik wórd geleefd en in míjn situatie... 

En daar dooft érgens het vuur hè. Van dít leven, jóuw leven. Helemaal. Voor altijd. (Of je gaat ergens heen waarvan jij nu als een excuus voelt: dáár komt alles goed. Daar mág je van mij op wachten natuurlijk, it's a free world).

Of tot je reïncarneert en je een volgende kans krijgt. Als je daar in gelooft tenminste. Dán mag je weer gaan kiezen wat het wordt. Dat kan ook een reden zijn om nu dan maar in déze modus verder te leven.

Alert alert: met hoe je dán geboren wordt, met de kindertijd die dán volgt, met alle ruis van diegenen, die maatschappij, díe cultuur er weer overheen, danne.. dan ga je het wél durven? Dóen? Dát, waar jíj innerlijk happy en sereen van raakt, waar je voldoening en betekenis beleeft?

O.k., dan wachten we daar op.

.....

.....

Haha.. nee!!! Natúúrlijk wacht ík daar níet op. Want ik weet niet wat jíj doet, want vindt, maar ík zie de heldere opties die we in het leven kregen inmiddels on-mis-kenbaar:

Blijf je NON-ACTIEF (Het leven overkomt je, je zit als het ware achterop de fiets en over welke hobbels, door welke bochten of met welke wind er dan ook wordt getrapt, jij veert wel mee. Ik wens je goede vering ;-) En hoop dat de rug waar je achter zit, niet al te breed is, zodat je nog wat uitzicht hebt. En dat de tegenwind niet te hard is, zodat jouw stem hier en daar nog een beetje gehoord en verstaan wordt.)

Reageer je: RE-ACTIEF. Je fietst zelf. Waar jou iets op je (fiets)pad komt, daar ga je mee om, daar pas je dan op aan, daar maak je dan wel je keuze. Fietsend op de route die 'men gaat', maar met jouw keuzes rond wat de omstandigheden zijn. Jij kiest dat als het regent, je je regenpak aan doet, waar je, na welke 'onvermijdelijke klim' (?) even pauzeert :-) En als de rest zegt: vanavond gaan we daarheen, dan ga je mee, óf niet. Best een aardig ritje misschien. En voor velen al een flinke winst. Dat kíezen en nee durven zeggen. ;-)

Óf... (en ik hoef niet met confetti van gerecycled papier kenbaar te maken dat híer het podium van Liever Opgeruimd verschijnt hè):

Leef je PRO-ACTIEF?!  :-)  :-)  :-)

Bepaal jíj wat je kiest, wanneer, waar, hoe en waaróm vooral! Omdat:

  • je hebt geleerd (weer) van jezelf te houden,
  • dat je je (inmiddels) realiseert, dat jóuw leven er (nét zo) toe doet,
  • je hartstikke de moeite van het kennen en gekend worden en het mogen kiezen en gekozen worden, waard bent,
  • jij dus Gezien en je stem dus Gehoord mag, want zeg ik: móet worden!
  • jouw unieke Zijn, jouw unieke waardenbundeltje, jouw eigen-aardige talent, da's dus zonder dat je er enige moeite voor hoeft te doen: er ís, voor die ander en de wereld, ge-rust om mee te shinen,
  • jij dus gewoon jezelf mag zijn. Daad-werkelijk. En er niks meer dan dát hóeft, dan daarmee te gaan Staan. Mét je behoefte daarbij ook nog.

Dúrf je?

En ik zeg niet dat je van je gevoeligheid, je bescheidenheid, je introvertie af hoeft hè. Nee, die is júist hartstikke waardevol als die bij je hoort. Vertel mij wat! (Als mens en als voorheen HSP-coach). Die eigenschap kan en die eigenschappen kunnen dus júist helemaal mee. 

Dat je ergens vanáf moet wat nou juist jouw oorsprong is, da's de grote vergissing van velen.

Maar té bescheiden, da's vanuit angst

en te onzichtbaar, vanwege ontstane onzekerheid,

dáár mag het wel klaar mee zijn zo hier, op de brug die de overgang is.. En is dat níet zo, 

dan heb je alle reden voor Een Lief Fietscafé als Liever Opgeruimd.

Wist je trouwens:

dat de klachten die de overgang brengt vanuit hormonale en lichamelijke veranderingen, hiermee óók beïnvloedbaar zijn. In zeer positieve zin! Want die zijn (ook) gelinkt aan jóuw innerlijke wereld, aan je gevoelswereld, aan je stemming. En díe vaak aan je irritaties, opgekropte boosheid, woede. En díe kun je vaak als je eerlijk durft te kijken, weer terugleiden naar.. je ervaringen in combinatie met de daarin ontwikkelde angst. (En voor je denkt dat ik zwaar therapeutisch werk: ik werk al spelend met fijne werkvormen: lerend en ontdekkend. Lícht juist.).

Met een beetje stemmingswisselingen of opvliegers kunnen we trouwens wel leven hè, maar als ze uitmonden in a lót of those, in stress, angst-, depressieve en/of paniekgevoelens

dán wordt het een ander verhaal. Dan lijd je er zelf onder en dan lijden je naasten, je gezin en ja, zelfs je collega's en vrienden een beetje (of enorm) met je mee.

Key ook in déze: regie! (dat is ter info ook: voeding en leefstijl, maar daar gaat het in deze blog niet direct over).

En dus moed! Want de angst en onzekerheid zijn echt niet meteen opgelost. En mét angst tóch keuzes maken, dá's dus moedig (en nodig..? Zeg jíj het maar):

een overstap maken naar een pro-actief leven. Da's met de bewuste keuzes en dus weten waarvoor je die maakt. Op Díe Fiets.

De moed om regie te gaan pakken. Om mét alles dat ís, met hóe de maatschappij dan ook in elkaar zit, met wie je dan ook te maken hebt en met hóe diegene zich dan ook opstelt, hóe je klasgenoten, je familie, je leidinggevende of je werkomgeving dan ook functioneerde of functioneert (waar hád je mee te maken en waar héb je mee te maken),

jóuw kéuzes te gaan maken.

Keuzes die jóu dienen, de keuzes waarmee jíj jezelf helpt. Waarmee je (eerst maar eens délen van) je dagen fijner maakt, je stemming beter wordt en je leven zínvoller, zingévender voelt. Dat kan met méér zelfvertrouwen en dus minder onzekerheid.

Daar ben je niet 1, 2, 3 nee, dat ís. En dat kan zelfs eerst nog meer oncomfortabele gevoelens brengen (Help ik maak een keuze). Maar non-actief zijn, re-actief blijven en zo je leven uitzingen, dáármee blijf je geleefd worden en blijven klachten die er vaak niet voor niets zijn in hun overwinningsmood, in de stand waarin ze staan. Ego. Angst. Waarmee we dan maar niet(s) doen.. En het leven 'uitleven'. 

.....

Maar luister en hóór! Je lichaam fluistert eerst, roept dan, en schreeuwt het vervolgens uit. Dat jou wat te doen staat!

Dat je eerst maar eens mág gaan staan, hébt te gaan staan. Als volwaardig mens, als een vol-waardige vrouw die ertoe doet. Niet (enkel) meeverend achterop de fiets, maar zélf de fiets én de route kíezend. Niet-wachtend-tot je je zekerder gaat voelen, nee, andersom: je daarméé zekerder gaan voelen!

Dat kunnen kleine keuzes inhouden (sowieso hoor, zoals voortaan een bewuste dagstart, een half uurtje voor de huidige wekker er uit en jóuw ding doen, denk aan: meditatie, muziek, yoga, lezen of studeren) #heiligeroutine #bouwen

én grote keuzes zijn (zoals je beklemmende werkkring verlaten, de hobby die je altijd al ruimte wilde geven eindelijk oppakken of een vriendschap beëindigen die je al jaren verstikt).

Het gaat erom dat je gaat ervaren dat je het waard bent. En waar daar allerlei ballast overheen gekomen is, help ik je die zien en opruimen. Maar jíj doet het. Ik ben geen tovenaar, psychiater of bruistablet (alhoewel.. een zonnig bruistabletje soms).

Ik ga het niet vóór je doen, ik kan je wel aan de tools en inzichten helpen.

En daar ben ik niet uniek in. Dus ben je niet toe aan mij, da's helemaal o.k. Ik Sta er toch wel. Ik loop niet weg (maar ik fiets wél door op mijn route natuurlijk, dat snap je).

Lees dan bijvoorbeeld alvast wijzen als Louise Hay (je kunt je leven helen) of Wayne Dyer (beziel je leven) of welk (studie)boek jóu dan ook maar inspireert om eindelijk óók te mogen komen Staan. Om op jóuw nieuwe fiets te stappen. Met de route, de aanlegsteigers en de mensen & dingen die jóu gaan vervullen.

Kies een affirmatie, een jouw helpende waarheid, een gedachte waar je kracht bij voelt, die je vóór op je fiets plakt (Bijvoorbeeld: Ik mag bang zijn en tóch kiezen). Zodat je weet waarmee je onderweg bent. Een affirmatie, jouw focus-gedachte, die je toekomst mede creëert.

Want de afleidingen zijn er veelvuldig. Van mensen die je 'terugfluiten', van reclames en andere roeptoeters die je aandacht proberen te krijgen, van normen van.. ja, van wíe eigenlijk? Van de grijze muizen-fietsen misschien. Oho.. zeg ik nu iets beledigends? Niet zo bedoeld! Maar er ís een massa-fietsenstroom die (aan ons) trekt!

Steve Jobs zei wijselijk: Je tijd is beperkt, verspil het niet door ándersmans leven te leven. Laat het lawaai van de opinies van anderen, niet je eigen innerlijke stem overstemmen. Heb de moed om je hart en intuïtie te volgen.

Ik kan jaloers kijken naar fietsende grijze muizen hoor, naar 'lekker, aangepast of zeer bescheiden meefietsen met de meute'. Maar als ik dan weer focus op m'n met sterren, hartjes en bloemen-versierde fiets, dan weet ik het weer. (H)eerlijk onderweg. Dicht bij mezelf, bij m'n waarden, bij m'n cirkel van 15, vanuit vertrouwen. Onderweg met wat ik hier kom doen.

Geleerd dat het mág en dat ik hiermee de fijnste versie van mezelf ben. En er voor een ander en de wereld beter kan zijn. Zelf ervaren en bij vele anderen gezien dat angst, paniek en stress onderweg uitdoofde en als het opkomt steeds makkelijker uitdooft, omdat dit (een echt eigen) pad zo klópt. Da's toch iedereen gegúnd!

It's All One Needs, zou The Queen zeggen als ze haar kroon afzette.

Dus nu strooi ik onderweg wat ik plukte en wat ik plúk op de route. Ik rust uit, laad op en vertrek weer.

Ga je mee?

Weg met het uitstelgedrag: nú is de tijd. De Overgang. Je bent halverwege je leven (daar ga ik met de coaching steeds gewoon vanuit). Néém de hobbels, laat achter wat te zwaar voelt om goed te kunnen trappen, schoon je fiets op van wat nog kleeft en anders voor altijd aan je blíjft plakken

en leg dagelijks aan op fijne plekken om je fiets van nieuwe glans te voorzien (Eigen tijd! Iets wat je graag doet).

Dit wordt een tweede helft met zicht op de zon.

Waar jíj haar dan ook maar ziet schijnen.

Daar komen we elkaar dan zéker tegen.

Myrea de Roo - Harteman

De Wijze Saar

Levenscoach voor onzekere, bescheiden, gevoelige, zachtaardige en introverte vrouwen in de overgang

p.s. Voelt of ís dit allemaal nog nét even te ver van je mogelijkheid vandaan, dat pro-actieve? Weet dán dat ik daar ook was. 

En dat ik vanuit dáár, mét je kan zorgen voor de beweging richting overstappen 'op een andere fiets'. Op een fiets die alvast íets fijner rijdt. Áls ie al rijdt. Want ook daar was ik en waren velen met mij. Stuck in the mud. Vást in de modder. Met pech en in tranen. Ook dáár kunnen we beginnen.

All Is Well.

Kies hier voor het gratis e-book als je wil ontdekken hoe jouw waardenkompas eruit ziet (kun je die alvast vóór op je fiets doen)

of kies gerust meteen voor een gratis SaarSessie

waarin we samen kijken waar je nu staat en wat voor jou nu eerste keuzes kunnen zijn. Ik geef drie gratis sessies per week, waarin ik je in een half uur online via Whatsapp-beeldbellen of Skype, twee gratis tips geef, afgestemd op jóuw situatie. 

Er volgt eigenlijk altijd wel een derde, want ik stroom in zo'n half uur over van de ideeën. Er raakt nl. vaak véél aan het programma dat ik bied, maar laat je niet gek maken, schrijf gewoon mee en haal er uit wat voor jóu kan werken.

Meld je voor een gratis SaarSessie onbescheiden op: myrea@lieveropgeruimd.nl

dan stuur ik je de dag(en) en tijd(en) die nog mogelijk is (zijn).

Niet (meer) uitstellen hè! Nu is De Tijd. En ik ben bést (heul!) toegankelijk, laagdrempelig en veilig. Zeg ik niet alleen. Dus als je dan bij íemand een Begin wil maken..

Welkom Hier.

Myrea