Is het de overgang of een midlife-crisis 'female version'?

19-05-2020

Van vrouwen in hun midlife kennen we de overgangsklachten. Van mannen in hun midlife: de midlife-crisis. En waar het tijd voor is? Dat we ons emanciperen ook op het terrein van deze crisis: 

die van de midlife. Want die is er ook voor vrouwen. Als een récht ;-). 

En ja híerom: 'ge kunt maar beter weten wa ge hèt, dan kunde er tenminste iets aan doen'.

Het beeld dat we creëren rond mannen in hun midlife, is die van 'een minnares ernaast' en de aanschaf van een sportauto of andere 'bling-it-on'-zaken. Kijk mij er nog toe doen. Vaak zie je echter na zo'n fase een uitgeblustere versie. (Zie jij nu ook iemand voor je? Haha.. Oh, en pijnlijk tegelijk. :-/ Er worden vaak nogal wat medemensen pijnlijk door geraakt. Vol in het hart of zijdelings gebutst.)

Het beeld dat we creëren rond vrouwen is die van een haar hot-flashes ondergaande vrouw, met steeds minder betekenis rond bijvoorbeeld het zorgen voor haar inmiddels uitvliegende kroost. En waar de man na zijn uitspattingen uitgeblust is, is zij na haar levensfase van alle-ballen-in-de-lucht, half opgebrand en zoekende tegelijk. 'Waar moet het heen nu?!'.

Stereotypen realiseer ik me hoor en beide varianten zeer onsexy voor jezelf en voor de ander. Maar troost je. Ook nogal vaak: onwaar. En 'in de rake gevallen': doodsonde trouwens ook! Want het omvat nogal wat onnodig gedoe en eenzame leegte tegelijk.

De mindf*ck: we denken er bijna aan te gaan moeten voldoen, aan dit beeld dat leeft. Want: tuurlijk: hormonen-verklaringen te over. Ik lees ze net als jij en begrijp (eh.. ze lang niet altijd). 

Met de inmiddels duizenden mensen die ik in mijn werkheden en -verleden mocht bijstaan, komen we uit op dat het een zingevings-kwestie is. Een kwestie van: wat is mijn rol, plek, waarde, talent en identiteit (hier, nu nog).

(De fun van mijn vak, vaardigheden en persoonlijkheid: Kom ik om de hoek kijken: schijn ik daar ineens keihard op bij.)

Niet verbonden aan mijn werk maar: ik ken maar weinig mannen in míjn omgeving die scharrelen rond andere vrouwen naast het met-hun-topper-zijn. Dat zegt dus vooral iets over mijn vrienden, I know. Hi guys, I love you! Want ik weet dat het geen masker is. Ze tonen zich namelijk óók kwetsbaar. Met: wat zíj moeilijk vinden, waar ze van balen, half of helemaal in vast lopen. Thanks guys for that. You guys are the Real Deal. En superstoer ook nog. Maar niet iedereen is dat gegeven, die openheid. 

Ik ken ook maar weinig vrouwen in mijn omgeving die ach-en-wee-klagen rond overgangsklachten en op de bank zitten te huilen met een empty-nest-syndroom. Ook dat zegt iets over mijn vriendinnen: hi girls, see you soon! 

Het verhaal gaat vooral over waar we mee bezig zijn, waar we van genieten en wat we als hindernissen ervaren. Ook: hoe we daarmee omgaan. Én: we vergeten dus niet te lachen om alles wat het leven ons voor de voeten werpt. En er over te huilen soms. Want poeh, life-events te over hè, hier in de midlife.

Wat ik in én buiten de weekenden ken dus ;-), uit beide geslachtsgroepen:

dat het, hier, midden in het leven, overduidelijk-nodig 'even stil staan is'.

Met welke kleine en grote life-events dan ook (kinderen het huis uit, mantelzorgen & zorg voor ouders organiseren, ziekte, ouderdom of overlijden van hen):

Dus hoe volwassen we dan ook (denken te) zijn: Hup folks, het is brood-nodig de ogen even bewúst te openen (niet enkel even voor, in of na een ruzie'tje). 

  • Met een terugblik op waar kom je vandaan (verleden) 
  • waar sta je nu (heden)
  • en een vooruitblik op: waar ga je, wíl je, heen (toekomst).
  • Wat vráágt dat dus nu?

Want met alleen maar rond-roeren in de life-events die ons geleidelijk op een totaal andere plek in het leven brengen (ik denk even aan de mensen die kort na elkaar twee ouders verloren) 

óf de life-events die ons zomaar ineens kunnen overvallen (kind meldt: dahag mam - ik ga op kamers, een ouder wordt ziek - heeft nú zorg nodig en er ligt naast dat emotioneel verstouwen ook een ouderlijk huis vol spullen voor je klaar), 

met alleen maar daarmee bezig zijn, roeien we keihard tegen de stroom van het leven in (een burn-out-koers trouwens). Er is niet alleen maar dát. Dat hou je niet vól wil je in balans blijven. Dat sleept je niet alleen rechtstreeks naar de uitputting of hete buien maar ook vol de midlife-crisis in.

Wees dus (super!)lief voor jezelf: zie wat nodig is en zie jouw angst om vanaf hier, koerswijzigend, verder te gaan. Te doen wat nodig is. En bepaal dan tóch dat dát je te doen staat. Want:

je kúnt besluiten nemen mét angst. Zie in deze onze premier tijdens deze corona-tijd (sprak de niet-Rutte-fan respectvol). 

Je kunt onderweg altijd nog bijstellen (als dat een geruststelling is). En beloofd: spijt is er niet gauw als je een besluit neemt met hoofd-hart en handen.

Vraag jezelf af:

wat heb ik als de wiede-weerga te kíezen wil ik uit het leven halen wat ik al zolang van binnen verlang. Want het uitstellen van die levensvraag leidt vaak tot de midlife-crisis-koers. (En volgers van Liever Opgeruimd blijken: de uitstelkampioenen van Nederland! Tot ze klant worden :-) Begeleid ik ze, samen met henzelf als home-made-coach, van dat mega-stress-gevende-podium af).

Werk wordt beschouwd, vrije tijd wordt bekeken, woning en spullen krijgen een soort van evaluatiegesprek, relatie-technisch ontstaan er waardige vragen, rond mantelzorg en loslaten worden afwegingen gemaakt (om voldoende ruimte te behouden voor eigen ontwikkelingswensen) en de grote gemene deler? Wat blijkt die te zijn denk je? Naast een totale disbalans tussen energie geven en energie terug ontvangen.

Ja hè. Ik verklapte het al. 

Angst. Waardoor de keuzes niet worden gemaakt waar het hier en nu wel tijd voor is. Om te voorkomen dat straks alsnog die minnares (minnaar ook gerust hoor), sportauto op de stoep of daarvan de tegengestelde female-version: hot flashes en huilbuien op de bank ontstaan. Onder het mom (gesus!) van 'hormonen-natuurlijk'.

Als je dus nog altijd denkt dat opvliegers & stemmingswisselingen puur lichamelijk aangestuurd worden: forget it. Trap er niet meer in (stuur ze naar mij, those people). 

Wijs dus vanaf vandaag vrouwen die enórme overgangsklachten ervaren op een mogelijke midlife-crisis. Er is een berg op te ruimen vaak. Zowel 

  • extern (rundumhause, daar kun je dus mooi deze zomervakantie voor benutten) als 
  • intern (wat is er nog aan onverwerkte shit als boosheid & verdriet in jou, die nodig opgeruimd dient te worden).

Midlife-crisis preventie noem ik het, opruimen. Omdat ik te vaak aan het her-stellen (renoveren) ben waar dát te lang is blijven liggen. En ik houd van knaken ontvangen voor goed geleverd werk hè, maar ik hou nóg meer van welzijn zonder dat mijn inzet nodig is. 

De onverwachte sleutel op het eerste op-slot is dus? De klok loopt... ...Ping!

Wie goed gelezen heeft snapt nu: omdat de andere berg (de levensvragen, je persoonlijke ontwikkeling écht aan gaan) vaak simpel-weg te groot voelt:

Je huis opruimen dus! Een blessing in disguise! 

Plan met dít nu weten, een grote opruimronde. Om los van elkaar (en gerust ook samen als het over de gezamenlijke berg gaat) te beschouwen: 

waar houd ik al te lang aan vast? Aan welke zooi, welke ruis in huis, welke rommel, welke ballast. Wat zijn obstakels in de ruimte, al-of-niet zichtbaar (in your face of kundig weggemoffeld-voor-ooit).

Ga ze aan, ga hét aan! Want eerst maar eens díe uitdagingen. Eerst maar eens ruimte creëren op je eigen stek. Je leefplek, je land- en oplaadplek. De plek waar je het diepste liefhebt. (Tenminste, dá's De Bedoeling toch?!). De plek waar je het intiemste van je persoonlijke zijn, deelt. Bloot-geeft. 

Markeer het vanaf hier-en-nu als heilige plek. Jouw en jullie tempel. Ga dáár éérst eens waardig mee om. Zorg éérst dat dáár de energie kan stromen. Dan begin jij al een beetje meer te stromen en wijst de weg zich vanaf daar écht verder. Je leert jezelf beter kennen, deze fase van het leven beter zien. En in plaats van een crisis creëer je dus een prachtkans. Het is geen luxe, het is een noodzaak als je tot hier gekomen bent met lezen. Het is jouw léven lieverd, het raakt je welzijn en dat van je liefsten. De onrust daarover mag tot rust komen.

Ga ruimen! Baan met het weghalen van zware energie uit je kamers, uit je huis (alles is energie, en vanaf hier ga je voor de lichte, fijne, eerlijke en heerlijke versie),

de paden voor de toekomst. En ervaar al héél snel in dát proces, dat er dus ruimte ontstaat in je hoofd, in je hart, in je leven.

Voor nieuwe ideeën, nieuwe plannen, voor zín(geving in je leven), voor het zien van oude, niet helpende gedachten en -patronen en maak daarmee de ommezwaai.

Noem het beginnen met opruimen dus gerust een U-turn, weg van het afstevenen op een midlife-crisis. En ga dan niet als een zacht ei te werk, maar zet jezelf stevig in de startblokken. Hoe dieper je voelt dat dít nodig is, hoe gemakkelijker het zal gaan. 

Ben dus op voorhand (of eindelijk) klaar met de neiging tot een dure flitsende consumptie-outburst, een overweging tot plastische ingrepen of een sexy-lief naast je eigen lief waar de sexyness gewoon-weg nogal verstopt is geraakt.

Want die heb je dan dus allemaal niet meer nodig:

Je ont-dekt met het opruimen van je huis, wat mag blijven en wat wég kan. Omdat je hier bent nu, in het midden van het leven. En zie dán: de fijne kansen voor je toekomst. Voor jouw en jullie 'weer frisse toekomst'. 

Da's pas sexy en ook nog daad-wérkelijk (h)eerlijk! 

Durf te gaan kiezen, bij álles wat je tegenkomt: is het nog voor nu?

Past het nog bij mij (heeft het überhaupt ooit gepast). Houd ik er aan vast of laat ik het eindelijk, bevrijdend gáán? Zodat ik 

  • met nog een hele halve tweede helft voor me, 
  • in een opgeschoonde versie van m'n leefruimte (leven), 
  • eindelijk ruimte krijg voor dat wat er voor mij daad-werkelijk toe doet.

Word (weer) verliefd op je leven. En als dat te groot voelt:

eerst maar eens op je opgeruimde huis. En daarmee op je midlife-huisgenoot :-)

Zie jij het ook al voor je? Hoe het wórdt?! Heerlijk toch?

Go!

Liefs van Myrea

Levenscoach bij Liever Opgeruimd

p.s. 

Mocht je geen idee hebben waar te beginnen, hoe op te ruimen, wat helpende stappen zijn? Ik gaf een Lente-Opruim Challenge die je gezien de maxi-resultaten, híer voor een mini-bijdrage kunt aanvragen.

Dan kun je, geheel zelfstandig via het online-stappenplan, 

al met Hemelvaart de schouders zetten 

onder jouw of jullie midlife-crisis preventie ;-) 

(of herstel, als je als wat dieper zit :-/). 

En noem het naar de buitenwereld gerust Gewoon Opruimen hoor, als je Liever niet alles meteen eerlijk uit de doeken doet.  

Op naar meer, met minder!