'I know how hard it can be to make a fresh start.'

14-01-2020

Afgelopen midweek was ik in Zuidlaren. Voor m'n jaarlijkse contemplatieve break.

Dat klinkt voor sommigen nogal zwaar en dat is het allesbehalve :-)

Het is even stilstaan met mezelf, op privé- en werkgebied. En dat in de omstandigheden van m'n favoriete dorp en streek. 'Waar ben ik in m'n leven aanbeland

en waar ben ik naar onderweg.' En vooral: 'Is dit de route die me past.' En zo ja/nee: Welke keuzes vraagt het vanaf hier'.

Om te bestendigen wat Goed is, om bij te stellen wat Aandacht vraagt en om te veranderen wat Knelt. GAK. Bij deze de nieuwste afkorting en een aanrader. 

Een #GAK-momentje (Goed! / Aandacht! / Knellend!) voor jezelf creëren, minstens ieder jaar. Het leven is te waardevol om het er bij te laten zitten.

Ik zal er een gans bij plakken, als ezelsbruggetje. Nee, niet ook een ezel! ;-)

En laat dit het tegenovergestelde zijn van dom. Stilhangen als je een leven hebt gekregen, dat is dom. Maar bewust stilstaan, even boven je eigen leven uitzoomen, middels een helicopterview, dát zouden meer mensen mogen doen! Because: "There's always a better view from a Higher Road." Dus vlieg even en zie.

Het is mits je echt gaat kiezen, een soort Opruimen. En dan fris verder gaan. En zoals je weet: ik heb het Liever Opgeruimd. M'n leven. Jij, het jouwe?! Maar het vraagt vaak nogal wat bij elkaar gesprokkelde moed hè. Om echt eerlijk te kijken. 

Zuidlaren is de plek waar ik heen ging nadat ik de grootste keuze uit m'n leven had gemaakt: m'n relatie van 15 jaar beëindigen. Dat beslissen deden we in een gesprek sámen. Omdat het tijd was en ik eindelijk de moed bij elkaar had geraapt om de stekker er uit te trekken. Het Gesprek Beginnen, dát was de grootste stap. Als je díe drempel eenmaal over bent kun je 1. Overreding en/of afwijzing van de ander verwachten 2. See where the magic happens. En als je dichtbij jezelf blijft, kun je 1 hebben en toch 2 ervaren.

Het beëindigen van de relatie was een groter besluit dan banen / werkgevers 'gedag zeggen'. Terwijl je me daar ook alles over kunt vragen.. omdat dat herhaaldelijk óók retespannend was.

Ik bleef namelijk niet ("nooit nie", zeggen 'we' in Brabant), als bleek dat ik in een baan teveel in de knel kwam met wie ik was/ben en er na herhaaldelijk overleg niets bleek te wijzigen.

Maar ik ben dus ook nooit iemand geweest die snel ging hè, loyaliteit en angst hebben me daarvoor te veel in de weg gezeten. Dus ik heb wat wakker gelegen met mezelf, gewikt en gewogen. Verlangend naar wijsheid.

Want ik wist wél altijd, life is too short to stick in non-comfortness.

Dus deze plek in Drenthe is sindsdien iedere eerste werkweek van het nieuwe jaar m'n land-plek. Even uit de reuring van de samenleving, want zelfs al typ ik deze blog bij Koffiebar Koen in Nijmegen (herrlich herrlich), ook ZZP'ers kennen de ratrace van bijvoorbeeld klanten werven, projecten met een deadline en doelen behalen.

Maar de vrijheid in hoe, wat, waar, wanneer en met wie, dat is sinds ik heb geleerd om keuzes te maken, m'n voorwaarde: 

het moet Goed voelen. Het heeft te passen bij wie ík ben. De mensen in m'n cirkel van 15, de baan/het werk dat ik doe, de activiteiten waar ik m'n vrije tijd aan besteed. Dáár heb ik het meest te geven en daar word ik het gelukkigst van (waardoor ik weer meer kan geven en er een Perpetuum Mobile ontstaat, een oneindige stroom van energie).

Het heeft natuurlijk een persoonlijke zoektocht en -ontwikkeling nodig gehad, ontdekken van wie ben ik en wat dus bij me past. En hoe ik daar dan kom. Het is by far de spannendste en zeker 1 van de leukste tochten geweest én het is er 1 waar ik de rest van m'n leven profijt van heb!

Sinds ik die ene handdoek in de ring gooide maak ik in Daily Life, steeds weer Een Nieuw Begin. Want iedere keer dat de zon op gaat, gloort jóuw en mijn nieuwe dag! Zijn er nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden. 

Ik weet inmiddels dát ik keuzes heb te maken en dát het vaak onveilig voelt, onbekend terrein. Stikspannend soms.

Tenminste, even dan, gewoon, tot het weer bekend is! 

Ieder moment van iedere dag kun je weer kiezen:

is dit 'ja wie ik ben' of 'nope, totally not'. En natuurlijk pas ook ik me hier en daar aan, aan de mensen om wie ik geef. Dat zit in me. Maar het hóeft niet meer. Een wezenlijk verschil.

En ik ervaar: het mág zelfs niet meer in de Grote Dingen des levens. Want dat zou een verlooching van onder andere mezelf zijn. Het houdt me weg van m'n missie, van wat ik hier kom doen. Het blijven op een plek, met iemand, met iets dat niet (langer) past is een plek waar stress en frustratie huizen. Niet goed voor mij, voor de ander, voor de wereld.

En ja dus: beamend op de titel van deze blog. Lees die nog even. Wie 'm me citeerde? Jack uit de Netflix-serie: Virgin River. Waar ik vorige week vol in de reflectie- en leermodus was, in een bubbel van bewust-zijn, was ik dit weekend als het ware in Virgin River. Ik kon niet stoppen, zoveel herkenning! En herkenning is fijn when things are tough folks. Het begrip van iemand die er ook stond of staat, op jouw scary place, daar mag je je in tough times best aan laven.

(foto van Virgin River, door Art Tower)

Dus over Jack en Mel: je wíl als kijker niet liever dan dat ze een setje gaan vormen toch?! Beiden slepen een verleden mee, hebben één en ander achter zich te laten en de keuze te dúrven maken voor: Opnieuw Beginnen, of eerder: Samen Verder Gaan.

Ik stond bijna te duwen voor de t.v. (maar als coach weet ik: ieder heeft recht op een eigen proces..! Geduld! Haha..) Omdat ik weet hóe spannend het is. Je over te geven aan dat wat goed voelt. Verhuizen, Nieuwe Baan, Nieuwe Liefde,

het heeft wonderlijk mooie aspecten, tegelijk..

"Álles is nieuw", herkende ik steeds en soms (bijna) huilend of even onder een dekentje:

  • met het verhuizen naar een nieuwe regio / woonplaats (zelfs met mijn Zielsnaam Gyspsy Hippie was dat naast een vakantiegevoel best wel even bikkelen hoor),
  • met het starten van een nieuwe baan (inwerken is op werkgebied altijd de heftigste tijd gebleken),
  • in het ondernemerschap stappend (over dapper voor jezelf kiezen gesproken..!)
  • en natuurlijk: met het durven kiezen voor "Ja, ik wil". Een nieuwe relatie (en die ook nog legally maken.. wie had gedacht dat ik dát ooit zou durven).

Wat je achterlaat, waar je staat, waar je heengaat. Alles wankelt op ieder van die momenten. (Ook als een mobile, maar dan juist even úit de balans.) En schuld- en schaamtegevoelens zijn ook mij niet onbekend. Angst, pijn (ook voor de ander), hoop en geen vertrouwen. Ik ken het allemaal. En tóch ging ik en deed ik. Want ik wist waar de angst, maar ook waar de kans lag. En waar méér liefde was. (Spoiler alert: dat is waar ík meer mezelf was, kon zijn. Waar jíj meer jezelf bent, kunt zijn.) 

En daarom dóe ik, steeds weer.

Wie niet waagt, wie niet wint lieverd. Op mijn route is Een Nieuw Begin zo'n beetje de rode draad. And nope, it wasn't easy. 

Het werd steeds wel iets gemakkelijker en steeds iets (of veel) beter. 

More 'me'.

Maar dus niet zonder de eerste hobbels, en die kunnen maanden aanhouden, die oncomfortabele hobbels. Die wennen volgens mij nooit, misschien iets, omdat de veiligheid inmiddels niet meer van buiten hoeft te komen, maar je leert onderweg dat ie in jou zelf zit. You're safe inside yourself. 

De stap (durven) zetten, ja, da's wel een talentje geworden. En een niche in m'n coaching. Het trainen van het durven maken van keuzes werpt namelijk haar vruchten af. Bevrijding vooral. Vrede. In jezelf. Voldoening. 

Dus dat is wel alvast beloofd. Want dat mag jíj ook leren. Dat het binnen bereik is.

Stap je in? Ik heb een kei gaaf aanbod. Mét mooie bonus voor de winterslapers die nú wakker worden.

Voor de bescheiden vrouwen onder ons die maar niet durven kiezen. Zelfs niet nu ze op de helft van hun leven zijn aangekomen. In de overgang. En het knállend knelt.

Weet dit: nergens a better view and time than.. 

over here! Zéker als het verlangen er is. Dát is namelijk een prachtige kracht waarmee je de eerste berg, heuvel of hobbel kunt verzetten. 

En een prachtige kracht, da's deze levensfase sowieso. Luister dus niet alleen naar de klagers over de overgang.. ik ben er een beetje wars van. Het overschaduwt de kansen die deze fase biedt. En hier laat ik dat niet toe. Dit is Heilige Grond. We hebben iets te doen en het heet: durven kiezen voor je eigen welzijn. De resultaten zijn te groot om te klagen. Het uitkijkpunt te mooi, de paden te prachtig. 

De tools leer ik je. En jíj gaat doen. Zekerste weten.

Het mág lieverd. En als ík het kon..

Trust me. I was scared myself. En met mij Jack. En Mel. En vele anderen.

Lieve groet van Myrea

p.s.

Het individuele traject van Liever Opgeruimd is tot 1 maart plezierig aan te gaan via een aantrekkelijk aanbod voor bange durfals. Zo lang er plaats is in ieder geval (en de agenda vult zich steeds verder, dat doet me deugd)! 

Dus voor degenen die zich, met waar zij voor staan, niet langer willen laten tegen houden, niet eeuwig willen blijven aanpassen, maar hun leven willen gaan léven op hún wijze: welkom.

Kijk op deze pagina van Een Nieuw Begin: dúrven kiezen voor je welzijn,

om meer te lezen. Of mail me voor je vragen: myrea@lieveropgeruimd.nl

 Ik kan samen met jou in een gratis en vrijblijvende intake bekijken of we met elkaar in zee moeten willen gaan.

Dat wil ik namelijk alleen als het klopt. Dat snap je nu.

myrea@lieveropgeruimd.nl

Wil je mijn blog voortaan automatisch in je mailbox ontvangen? Meld je dan hier aan, dan ben je de eerste die 'm te lezen krijgt: