Herken jíj dit? Dat rond je 50e 'the real deal' er nogal in hakt?

25-08-2020

Dat je erachter komt, dat je eigenlijk nú pas in the real world aankomt. 

Dat je je genaaid voelt zelfs, en wel door het leven zélf. 

Dat het maar goed is, dat je niet wist wat het léven-leven allemaal mee bracht,

want of je híer anders voor had getekend,

voor een ticket naar een mensenleven op dees aard?!


Ik duidde onlangs de decennia die we tot nu toe door-liepen op deze Wijze:


  • Geboorte: 0-10 jaar. Een mini'tje in de grote wereld, ont-dekkend eerst.
  • Groei: 10-20 jaar: Jij groeit en je wereld groeit, je sluit je aan bij anderen.
  • Jíj: 20-30 jaar: Wie bén ik nou eigenlijk zo'n beetje.
  • Leven: 30-40 jaar: Wat is het léven nou eigenlijk voor iets.
  • Realiteit: 40-50 jaar: Damn, dít hoort er dus écht allemaal bij..


Niet gek dus, dat velen rond hun 50e pas een keer 'goed vastlopen'. Namelijk, op 'the real deal'.

Life-events, die sommige anderen al (te) vroeg voor hun kiezen kregen, 

krijg jij nu in een opeenstapeling gepresenteerd: 

  • Dat één van je ouders ziek/confronterend ouder wordt 
  • dat je moeder of vader (dus) overlijdt zelfs.. (rouw om haar/hem en een confrontatie met de vergankelijkheid van het leven, jij als de volgende generatie zelfs)
  • dat je relatie/huwelijk strandt of dat je verlangt dat ie strandt (!) 
  • dat je kids het nest verlaten of eerst maar eens: in no-time zelfstandig worden (niet bij te benen: loslaten/meegroeien, hóe dan?!)
  • dat je baan ophoudt te bestaan :-/ 
  • dat je uiterlijk verandert :-(
  • dat je vitaliteit afneemt (iemand nog 3-keer-op-rij laat naar bed, these days?)
  • dat er ondertussen een beroep op je mantelzorg wordt gedaan..
  • En ín de bonus! Corona. All over our world.

In plaats van (wat je verwacht had) dat je hier ergens, je dromen van ooit zou kunnen gaan uitrollen!

En dat klinkt allemaal misschien dramatisch, maar lieve mensen, mag het dat ook gerust even zijn?! Want, precies dít:

als we een soort van doordenderen en er géén aandacht aan besteden,

  • aan die róuw
  • aan hetgeen 'groot verlies' mag heten (al noemen sommigen het lege nest bijvoorbeeld: pure winst, lol)
  • aan wat toch echt een transformatie, een grote verandering voor je is 
  • aan dat wat in jóuw leven nou eenmaal dus even bewust her-stel behoeft,

dan stapelen de klachten zich en 

uiten zich opgestapeld, vaak zo'n 9 maanden na een fikse confrontatie-met-het-leven, op een nogal 'nasty' manier.

Eerder deze week hoorde ik Agnetha Fältskog uitspreken, 

je weet wel, de blonde van ABBA met de blauwe oogschaduw, 

nu ze (écht al) de 70 voorbij is, 

hoe ze 'keihard tegen het leven aan is gelopen' toen ze bijna 50 was. Met alles wat zich dáár presenteerde.


Dus hey, als 'zij zelfs'.. (toch één van onze jaren 70/80-helden) 

mag jíj dan ook ff het licht niet-meer-helemaal zien? <3

Zo kan bijvoorbeeld het overlijden van je vader of moeder (of beiden), een streep door je huwelijk of het uit huis gaan van je kind, zich uiten in vormen,

die je niet persé koppelde aan behorende-bij-deze-levensfase.

Bij jóuw midlife:

  • Overgangsklachten, ik zeg inmiddels vanwege de enorme afname van klachten waar ik als coach steeds de getuige van ben: overgangsklachten zijn vaak echt veel heftiger dan nodig (opvliegers, stemmingswisselingen: ja door hormonen, maar een té grote disbalans daarin doordat je shit zich opstapelt)
  • Depressiviteit, ogenschijnlijk niet te doorbreken (met de vraag van jezelf en je naasten: waar ben je gebleven, wanneer ben jezelf kwijt geraakt?! Onderweg.. "Kijk maar even rustig terug.. dáár ergens óf zelfs: precies dáár.")
  • Een angst-/paniekaanval, gejaagdheid, stress, samen te vatten als enórme onrust. Je krijgt ineens opkomend, een soort kortsluiting alsof je gek wordt en alle grip verliest. Weet dit vast: je lijf ontlaadt zich op zo'n moment op een voor jezelf en je omgeving heul nare manier, het stoomventiel hóudt het simpelweg niet langer. En sweety, je zal niet de eerste zijn die 112 belt voor deze niet-levensbedreigende situatie en dan het advies krijgen om 'gewoon' in een ontspannend bad te gaan liggen en keuzes te gaan maken die nodig zijn, want hoor je eigen verhaal en begrijp: je bracht jezelf hier logisch gezien zélf  naartoe.. (mededogen hoor, je bent in goed gezelschap, ik kan er volgens mij een community van bouwen die het inwoneraantal van m'n stadjes Nijmegen-en-Eindhoven-samen overstijgt).

Je levert gigantisch in op de kwaliteit van je leven, als je er geen noodzakelijke taak voor jezelf aan weet te verbinden. Gestresst doorlopen in cirkels of vervelend blijven vastzitten op een kruispunt gaat je niet helpen. En waarom gun je jezelf de hulp en/of de support niet? (Het gebleken antwoord is trouwens veelal: doordat gevoelens van schaamte ervoor liggen).

En noem me té betrokken of onprofessioneel, maar ik wíl het als Midlife-Coach niet. Sterker nog, ik duld het niet, aanvaard het niet.

Want het mág gewoon niet. Welzijn is mijn core-business. Altijd geweest, zal ook altijd zo zijn. Omdat het háálbaar is. Voor íedereen.

En met ieder individu dat opknapt van een persoonlijke situatie, die je van mij gerust crisis mag noemen (durven we vaak zelf niet: het beestje bij de naam noemen als het over onszelf gaat), 

ieder individu dat goed verder kan: daar knapt de omgeving méé van op. 

Zó voldoening gevend is dat! Profiteren zelfs dieren mee (da's trouwens mijn overall-drive.. apart hè).

Maar daarvoor heb je dus niet enkel verhalen van herkenning te lezen en verder op je lauweren te rusten.

Want met het voor je uit schuiven van noodzakelijke acties loopt het dan dus niet enkel éven goed vast, maar gaat het met in-stand-houden, écht spaak lopen. Door bijvoorbeeld een burn-out of het afhaken van ook je partner op je veranderde, negatieve stemming.. (En geef hem of haar eens ongelijk als je blijvend niets-doet).

En ik kan je daar dan ook wel weer in rechtop komen zetten, maar lieverd, waarom zou je het zó ver laten komen?!

Als jij niet voldoende van jezelf houdt om je crisis nú een halt toe te gaan roepen, dan parkeer ik mezelf daar graag even naast. Want ik zie jóu. Met álles wat bij jou hoort. En de eerste bij wie ík niet iets moois achter alle donderwolken zag, moet volgens mij nog geboren worden (gaat niet gebeuren).

Maar is het niet met mij, ga dan wel met íemand stil staan. Met rustig aankomen bij wat er nou écht in je leeft. Want helemaal alleen zie je nou eenmaal minder helder, minder veel. En vooral om erachter te komen (want daar ligt de sleutel): 'Wat zit er nou eigenlijk ónder, onder al die onrust' (teleurstelling, verdriet, boosheid, onzekerheid). 

En weet je daar geen helderheid over te krijgen, ga dan eerst maar eens 'schatgraven'.  

Wat was altijd zo fijn, heerlijk, genieten, waar verlang je (weer) naar. Ook al kun je je nu niet voorstellen dat je daar weer uit gaat komen. Ik glimlach alwetender dat ook jíj.. :-) Écht.

Verdiep je vervolgens samen op een eerlijke manier in: wat het nu dus vraagt, wat nodig is, om te herstellen van wat voor jou nú aan de orde is. Bijv. toestemming krijgen om te mógen rouwen, hóe te verwerken, hernieuwd zelfvertrouwen te bouwen, iets of iemand te leren loslaten, opnieuw positief te leren kijken en voor de rest van je leven: te durven kíezen. Oftewel: 

Rustgevender leven. Da's trouwens vooral Líchter Leren Leven.

Verbind je na het bewust stilstaan, voor houvast en resultaat, met een soort stappenplan:

klink je even vast aan iets dat of iemand die gebleken effectief is op je situatie, je  probleem. En op je verlangen. Datgene of diegene die dus jouw herstelkans herbergt (en mág van jezelf tijd / energie / geld investeren in je eigen welzijn, gezondheid, geluk, je léven!).

So. Wórk to do. Júist als je eigenlijk geen energie meer over hebt. 

Ook hoognodig stilstaan schaar ik namelijk onder: werken. Het is de belangrijke eerste stap die berg over.

Gun jezelf die sherpa (die als het ware je spullen even voor je vasthoudt of ze de eerste etappe voor je draagt), een gids (die de weg weet), een kenner (een eerlijke spiegel voor jou). Gerust je partner of vriendin eerst maar eens, maar als je weet dat je meer nodig hebt: een fijne huisartsondersteuner of een voor jou prettige coach kan een ánder leven voor je gaan inhouden. Terug naar kwaliteit. Of: eindelijk vooruit naar kwaliteit!

Dusss.. de vakantie zit er hier op! Die van mij leek al even voorbij met alle dramatische real-deal-verhalen onder het genot van één of een paar wijntjes (niet vervelend, vaak juist enórm boeiend vind ik), 

die van jou mag je nu ook achter je laten. Stap in je 'te klaren klus'. 

Voor degenen die lopen te dolen, te zoeken en denken zichzelf te helpen met ontkennen en uitstellen..

en die notabene denken dat ze de enige zijn.. laat dat je eerste strohalm uit je doolhof zijn. You're not alone. Lieverd, hele volksstammen kennen jouw 'pijn': je angst, verdríet, je onrust en je uitstelgedrag. 

Wil je eens sparren over je situatie, delen hoe jóuw actualiteit-van-onrust eruit ziet, aan mij vragen wat volgens míj jou te doen staat (ik ga je vanuit mijn kennis en ervaring integer noemen wat volgens míj aan de hand is, waarbij je waarschijnlijk je (stiekem nu al) eigen conclusie bevestigd krijgt ;-)

Meld je dan hieronder of op mijn mail: myrea@lieveropgeruimd.nl

En wéét vanaf nu: Midlife-season en vooral midlife-crísis: daarin ligt een her-stel kans van jewelste.

Ik bied je dit natuurlijk gratis en geheel vrijblijvend. Vanuit míjn drive (van: been there, done that en het hóeft niet langer zo.).

Díe drive te leren kennen, kan al inspirerend werken, 

dus hier:

slow down & pak maar aan. Ik gééf je de stappen van het programma in mijn Midlife Academie, de weg naar Lichter Leren Leven. En neem je die afslag niet, even goeie vrienden! Maar vind dan een andere voor jouw fijne 'hulpbron'. 

Beweeg wég van waar je nu niet verder komt. 

Wees daarmee lief voor jezelf.

Midlife-Coach Myrea

myrea@lieveropgeruimd.nl

p.s. 

Is het gratis adviesgesprek iets voor jou? Mail me dan je belangstelling, dan mail ik je een aantal vragen en een keuze uit 3 momenten, om samen vast te stellen: wat is wijsheid?

Aan de hand van je antwoorden, plannen we die drie kwartier in, waaruit je zéker een aantal waardevolle tips mee zult nemen. Nothing to lose!

En knoop in je oren: omdat dit al te lang duurt en ik het graag geef: dóen. Hier is je beginstap. Op een presenteerblaadje. Was je eerder zó dichtbij?