Bij wie je écht hoort? Bij jezelf lieverd.

25-02-2020

Afgelopen weekend was ik bij de EO. Wát?! Jij?!

Ja, ik. Want waarom ik níet?!

Het stadium van in de stress schieten, neerkijken op of opkijken tegen,

als ik in een onbekende groep of 'cultuur' binnen kom, die ligt met al m'n 'persoonlijke groeiwerk' wel achter me gelukkig. Want: wat een bevrijding, wat een rust, wat een ontspanning. Én: wat een voldoening. Overal valt wat te leren! Valt verbinding te voelen,

mits je o.k. bent met de normen vanuit de waarden die er heersen. En dat dát klópt.

De Eva, het vrouwenblad van de EO, organiseerde een Studie Tweedaagse over 'Lichter Leven'. Psycholoog en therapeut Michelle van Dusseldorp kwam er 4 seminars geven. Over Focus, Kracht, Dankbaarheid en Verzoening.

En omdat ik ook 'maar een mens ben', ook míjn uitdagingen in het leven nog altijd oppoppen en dan weer nieuw zijn in de actualiteit van dát moment: kon ik wel een seminar of 4 gebruiken 'zeg maar'.  ;-)

Uit het bezoeken van m'n collega's haal ik natuurlijk ook altijd aanvullende of nieuwe inspiratie en kennis, die ik vervolgens weer met m'n klanten en volgers kan delen. Da's zo gaaf. Want waar ik groei, groeien zij, eh.. groei jíj mee! 

Zijn we samen onderweg. Haha.. ja, dá's wel een tekst die daar past, tussen 700 voornamelijk christelijke vrouwen. Waar ik me thuis voelde hè. Echt. ('Vroeger' rebels assertief, noemde een HAVO-4 klasgenoot me deze week nog per mail, nadat ie me had ontdekt op YouTube en me complimenteerde over de prettige filantroop die ik geworden ben, grappig hè).

Ik heb tijdens de Studie Tweedaagse opvallende verschillen gespot met bijvoorbeeld het Happinez festival of de Yoga festivals waar ik ook kom. Daar ruim ik respectvol (en leerzaam!) een apart blog voor in. Herinner me als ik die nalaat te schrijven want het werd 'per ongeluk' een best interessant (en zeer respectvol) antropologie-studie'tje. Maar ik kwam er om te leren. En om het leuk te hebben (lekker meegezongen ook nog, live-band, I love it!).

Mijn eigen leerweg nu is bijvoorbeeld het omgaan met gevoelens van onwaardigheid en onrechtvaardigheid rond (en ruim vóór) de afhandeling van de nalatenschap van m'n vader. Yep

da's dus met 'naasten' en da's altijd een grotere uitdaging. Dus voel je dat óók zo, just know that it ís. Je reptielenbrein schiet in de stress omdat het nog altijd denkt dat je leven er vanaf hangt. Van je gezin van vroeger. 'Cling to them or you'll die'. 

Je innerlijk kompas, je kern, je veilige haven, jóuw essentie, weet gelukkig beter. Dát met je gedachte leren begrijpen en trainen (herhalen!), helpt ontzettend.

Focus, kracht, dankbaarheid en verzoening waren dus nogal welkome thema's.

En of ik dat dan kan ontvangen via Christendom, Boeddhisme, Islam of Erik Scherder, dat zal me in roerige tijden een vegaworst wezen: 'Kom maar door en Liever vandaag dan morgen', roepen dan ook míjn stress, frustratie, angst en wanhoop. En de behoefte aan (zeker rond dit thema) innerlijke rust en voldoening ligt snakkend te wachten. Als een soort huisdiertje: het weet dat ik eraan kom, maar wanneer, dat is de vraag nog even. Al kwispelt het regelmatig al hoop- en vertrouwensvol! Ik heb dit weekend zelfs een ring met de symbolen hoop-geloof-liefde gekocht, ter symboliek en markering van deze fase en deze herkenning. En ik wéét:

4ever kunnen we leunen op Liefde. Die hoeven we nergens te zoeken. Want die ís er al. In jóuw bundle of joy, in jóuw waarden. Cool hè. Mag je gewoon van me leren.

O.k. zijn met jezelf, daad-werkelijk rust en voldoening vraagt dus eerst: jezélf te leren kénnen!

Waar ik al een tipje van een latere blog oplicht is, dat een duidelijk uitgesproken uitdaging voor veel Christenvrouwen is, dat ze hun (eigen!) identiteit zoeken. Dat ze de gemeenschappelijke waarden kennen, van daaruit hebben geleerd en/of hebben gekozen te leven. Dat noemde Michelle ook dit weekend, en ik herken het uit míjn praktijk.

Want wie ze dan precies zélf zijn?! Daar ontstaat vaak de stress bij hén. Bijvoorbeeld het gebrek aan het gevoel van persoonlijke zingeving, betekenis, nut, van waarde zijn, iets dat hun eígen kern raakt. Ze horen bij de christenen, bij hun gemeenscháppelijke waarden. Die hebben ze gevonden. En daar leven ze hun dagelijks leven mee. Punt. Maar zélf?! Geldt trouwens voor alle groepen hè. Ontdek ook de waarden van de groep waarmee jij je verbonden voelt en ga na of je je eigen identiteit er voldoende in 'kwijt kunt', je er volledig veilig voelt, of je voldoende wordt aangemoedigd in: jezelf zijn, om juist daarmee vanalles te noemen, doen en initiëren. 

Het is, nu ik zo aan het schrijven ben, ook een vraag aan 'the boards' van grote en kleine ondernemingen. Daar waar de discussie over voldoende mannelijke en vrouwelijke vertegenwoordiging en -kwaliteiten een rol speelt. Man-vrouw balans lijkt me cruciaal voor groei (de natuur leeft ons prachtig vóór), maar óók, mag je 'uit de groepsnorm treden met jóuw zienswijze, met jóuw 'bundle of wisdom', met dat waar jíj voor 'op deze blauwe bal die aarde heet', gezet bent. Waardoor ie, als het een já is: mooier wordt! Weer een beetje meer gaat shinen.

Waar blijf je als je enkel gericht bent.. op de groep. In plaats van op je eigen identiteit. Op jóuw bronnetje van waaruit je tapt en waarin je ontvangt. Enorm compliment voor Michelle, dat ze dat in deze zaal zo helder duidde.

Het is inderdaad díe identiteit, mijn persoonlijke kompas, waarmee ik inmiddels overal kan Zijn. Omdat ik weet van waaruit ik leef, welke koers ik vaar, welke keuzes ik maak, wie ik Ben. Ook met een evt. afwijzing, er niet bij mogen horen, niet Goed gevonden worden e.d., Sta ik nog steeds.

Daarom ook, dat mijn 'huisdiertje' (rust en voldoening) zelfs in m'n huidige 'uitdagende casus' al hoopvol staat te kwispelen. Mijn innerlijke vrede. Ze weet dat ik er weer aan kom! Want ondanks de stress, het innerlijk conflict tussen loyaliteit en waardig- & gerechtigheid, ga ik de rust herpakken, mezelf weer vinden. In m'n kracht komen. Stáán. Zelfs mét (deze groep) loslaten. Megaspannend én rustgevend tegelijk dus.

Één verschil met voorheen: ik heb nu een supporter Boven, die hier beneden wegens gebrek aan moed (alleen al vanwege WO II mededogend begrip daarvoor, ná over dat gebrek aan moed ook boos en teleurgesteld te zijn geweest), míjn moed nogal in de weg kon staan. We zijn allemaal het kind van ónze ouders. Just a reminder.. En een liefdevol groetje naar Daar, waar ook wel even gekeken zal zijn naar: wat doet zíj nou bij de EO?! Alhoewel, volgens mij is daar een alomvattend weten en is dat daar dus helemaal geen vraag.

Ondanks dat ik het dus de allergrootste uitdaging éver vindt (eerlijk? Kiezen om níet bij je familie te horen en daar o.k. mee te zijn) (ik ben er nog niet hoor, weet ik.., maar wel onderweg), ik weet ik dat ik er kom. En dat er altijd iets pijn zal blijven doen. Da's ook reëel, da's ook het leven. Zeker als je eigenlijk vindt dat we Één Zijn. Maar het opruimen van valse hoop, ireëele verwachtingen en daarmee mogen kiezen hoort óók bij deze levensfase. Mét de levenservaring, met je (eigen)wijsheid, met iets groters verbonden. Met dít uitzicht op fifty/fifty: verleden en toekomst! Dan mág je wat je te doen staat eigenlijk niet laten liggen. Het zou een belediging van je gekregen leven betekenen.

Of vind je dat te zwaar gesteld? Ik niet. Het heeft mijns inziens iets met verantwoordelijkheid nemen te maken.

Het is een enórme groei die je alleen maar kunt doormaken als je helemaal o.k. ben met jezelf, bíj jezelf, met jouw waardenkompas, je identiteit. Ik met m'n zoals velen inmiddels weten Gypsy Hippie. Want dát ben ik, diep van binnen. Een meisje, jongedame en inmiddels vrouw, die (als het ware, in het écht zou wel heel tof zijn) bloemen, hartjes en sterren strooit. Op haar weg door het leven. Voor mensen, dieren, al wat leeft. Maar niet meer met degenen die dat zuivere, pure, dwarsbomen voor enkel het eigen levensbelang, *warning warning* ik haal je van m'n route. Ik heb je (goedkeuring, bevestiging, zichtbare liefde) hier in m'n meer dan volwassen midlife niet meer nodig. De kosten voor m'n welzijn (m'n waardenkompas) en het welzijn van de wereld, ervaar ik als te hoog? Then: you can go your own way. 

And I'll go mine. En da's dan echt wat anders dan oorlog, ruzie of conflict. Da's iets met grenzen. Genoeg geprobeerd, gegeven, geïnvesteerd en verwacht. En eerlijk naar jezelf (mezelf) is dan misschien en in mijn situatie in ieder geval wel: té veel.. (zie zinnetje hierboven). Hand in eigen boezem daarvoor. 

Onafhankelijk van welke groep dan ook (als de christenen hadden gezegd, jij mag niet komen, want jij bent geen Christen), was ik daar o.k. mee geweest (had ik zelfs nog gedacht, jammer voor jullie, want ik ben een leuk mens en een goede coach). Maar dat zeiden ze dus niet, ik kreeg juist welkome reacties, zonder dat er ergens iemand me een kant op trok die ik niet op wilde, omdat mijn Wijze Saar- en Gypsy-Hippie-pad prima voelt! Dank voor deze ruimte dus! Oprecht: tot volgend jaar!

Onafhankelijk van oordelen van anderen, kíes ik, dóe ik, ga ik. Al komt er dus iedere levensfase weer een next level, lijkt het wel. Om van te leren, om mee te groeien.. Dus zelfs daar kan ik inmiddels dankbaar naar kijken, maar heb ik eerst dat gevoel en die emotie áán te kijken (in plaats van uit de weg te gaan). Gevoelens willen gevoeld worden!

Ik ga hier dan ook nog een paar tips delen die ik op de Studie Tweedaagse mee mocht pakken en waar ik als levenscoach voor vrouwen in de overgang, net als Michelle, zo voor stá:

1. FOCUS: Waar richt je je aandacht op? Kíes in overeenstemming met je persóónlijke identiteit.

Deze is dus niet te verwarren met de groepsidentiteit. Precies de reden waarom veel vrouwen de rust en voldoening in hun leven nog niet gevonden hebben. En zo bekend zijn met de stress van de frustratie (en de angst voor afwijzing).

Na de Studie Tweedaagse waren veel vrouwen in de (overigens prachtige) zaal doordrongen van deze noodzaak, maar hadden nog geen idee hoe die kern, die essentie, die identiteit 'in zichzelf' te vinden dan. En er was geen microfoon anders had ik het luid rond laten zingen! Dan had ik ze linea recta naar m'n gratis e-book verwezen! Gegeven, gegund.

Ik heb de redactie van de Eva natuurlijk wél verwezen naar dit gratis e-book op mijn Home-pagina. Waar precies díe oefening, waar veel vrouwen naar snakten, heel handig te maken is. Ze vermelden mij trouwens als bron als ze deze voor hun blad benutten (ik zeg doen! Laat je lezers niet in het duister tasten!) én er komt misschien een artikel in het blad, heel cool toch?! Liever Opgeruimd goes national. Kom maar door. Genoeg te geven en te delen.

Nog een paar tips uit de seminars van Michelle in mijn woorden:

2. KRACHT: Hoe je op de rand van chaos en orde in vertrouwen kúnt en mág gaan Staan.

Eh.. jullie proeven hierin óók meteen de cultuur van Liever Opgeruimd? Hoe je in het dagelijks leven, met al haar uitdagingen, van spullen tot admi, van het omgaan met emotionele deuken tot het zoeken naar welke manier van organisatie voor jóu voortaan het beste werkt, hoe je juist daar bínnen de rust kunt vinden. Omdat je helemaal goed bent zoals je bent. Mens! Ontdek wat je wil, wil wijzigen, aanpassen, omvormen, opruimen en daarin mag je hartstikke kwetsbaar zijn. Zwakbegaafd op bepaalde terreinen, dat noemde Michelle ook nog prachtig over zichzelf. I love the coaches who share they are human as well. Iets moeilijk mogen vinden, hulp vragen. Hoe sterk is dát.

3. DANKBAARHEID: begraaf niet wat aan emoties leeft, maar geef het licht en liefde (aandacht). Daarmee leef je je leven en vind je onderweg de kadootjes ván het leven.

Kun je ze zíen, ervaren. In de dalen die het leven kent. Waarmee je het laat toenemen.. Waarmee je, zelfs met je last, zooi en onrust, prachtig onderweg bent. Beweging brengt je.. júist. In ieder geval íets. Waarmee je je koers en keuzes weer kunt bijstellen. Dus kies een richting. Die richting is namelijk niet persé voor de rest van je leven. Die is voor nú (misschíen helpend. Je hebt vooraf nooit gegarandeerd goed gekozen! Je weet het pas ná het kiezen, and that's o.k.).

Magisch bijna. Je kunt het dus God noemen of (wat ik doe) het goddelijke, De Wet van Aantrekking of hoe jij het dan ook maar verklaart.

1 ding: het hóeft niet verklaard te worden, het is er tóch wel! Ge hóeft het nie te geleuve, hoor ik de Brabander in mij nu zeggen. 

Onderweg zijn is als vanzelf: een tijdje mogen zoeken, sprokkelend. Echt een vrouwending en -manier trouwens. Dus gééf het jezelf.

4. VERZOENING. Dat was mijn seminar. Degene die ik écht in te nemen had.. Cruciaal voor hetgene dat was, is en nog komt. En eerlijk? Écht 'next level'..

Als aanvulling op het weekend hoorde ik vanmorgen (kadootje!) Rikko Voorberg zeggen: 'Omdat oorlog (ook die tegen mezelf) géén goed idee is. Daarom. Daarom mag ik kiezen, me verzoenen met. Verzoenen betekent soms: in vrede laten gaan.' Thanks mate. So true. Dit leerde ik in andere bewoording notabene ook (kadootje!) van de notarisklerk vorige week.

Zie je, soms krijg je de kadootjes, waarvoor je dankbaar mag zijn, op de plekken waar je ze niet verwacht. Mits je ervoor open staat en enige keuzes maakt.

Michelle moedigde 'ons vrouwen' aan het eind van de Studie Tweedaagse, met ons 700'en aan:

om te blíjven leren en daar zeker niet op je 50e mee te stoppen.

Go Michelle! Want hoe zóu het kúnnen überhaupt?! Het leven blijft ons opschudding, afleiding en vergissing geven. Chaos in onze ruimte (persoonlijk en materieel). Om van te leren. Of niet. Maar dan hebben we een ander gesprek. Of helemaal géén gesprek. Ook o.k. Vrijheid is een groot goed. 

En onderdeel van míjn waardenkompas.

Én ze gaf om in onze oren te knopen mee en ik geef door.. (een te herhalen grote les, dus schrijf even mee): om met zelfcompassie, je behoeftes te nóemen. Ze daarmee te valideren. Onthoud dat woord en zoek op wat het betekent. Het betekent dat je er mag Zijn. Met alles wat je voelt en waar je dús behoefte aan hebt. Dat wat je voelt en waar je behoefte aan hebt er echt mag Zijn! Wat onrechtvaardig voelt, is, wat boos maakt, verdrietig, waarmee je je klein voelt, afgewezen, tekort gedaan, ongezien, onbelangrijk. En wat je dus nodig hebt nu. Schiet me nog even dit citaat te binnen dat een advocaat me ooit voor legde (eh.. in dezelfde uitdagende casus, twee jaar geleden): Gelijk hebben en gelijk krijgen, die twee stemmen lang niet altijd overeen. Om mee te dealen.. Ja, toen al. En ik ben er 'nóg niet helemaal mee klaar dus'. (Komt goed, ik zie m'n huisdiertje al kwispelen! En ik weet waarom, life sucks in this area! En de Gypsy Hippie-tour is nou juist:

Let's go to where the peace is!).

Spreek je gevoelens uit, deel het met iemand die je vertrouwt (geen vertrouwen, dan niet) en zeg diegene vooraf: het enige wat je te doen hebt is mijn gevoel valideren. Haha, nee, dat zeg je natuurlijk niet,

maar je kunt wel vragen om je verhaal te mogen doen, zónder dat je advies krijgt of er in gesust wordt. Laat staan dat je er in ontkend wil worden. Laat dan op voorhand maar.

Je wil alleen maar even gehoord en juist (h)erkend worden. Je wil horen dat wat je voelt lógisch is. Omdat het gvd (dat kon ik natuurlijk niet zeggen afgelopen weekend, ik heb me netjes gedragen, volgens de groepsnorm ;-), omdat het *piep* dus ook verdorie hartstikke oneerlijk, afgewezen, gemeen en klote ís wat jou en/of een ander is 'aan gedaan', hoe het is gebeurd, wat er is gemist enz. Throw it out, geef het woorden. En zeg wat je wil, wat je zou willen. Je kunt pas loslaten als je hebt vastgepakt, gaf Michelle afgelopen weekend als herhaling op wat ik al zo goed wist, nog even mooi mee. Thanks! 

Van daaruit (valideren, loslaten) kan diegene dan gaan helen. Ik. Jij. Wij. Niet als groep, maar ieder van ons als beschadigd, gebutst, gedeukt individu! Gaan we (weer) gezond Staan. Naast elkaar. Wel of niet in een groep. Eentje of meerdere groepen van jouw keuze.

Waar je als bundeltje mooie waarden mag Zijn, als lief huisdiertje op deze mooie wereld. Waar je zó thuis bent als onrecht, angst, stress en frustratie voorlopig weer even níet gevoeld worden. Want dán zie je dat echt weer. En steeds meer, en meer! En op een gegeven moment? Dan kun je het zelfs zien en kun je het dus áán dat iemand je naait, dat twee iemanden je naaien zelfs, dat je banden te verbreken hebt, en dat je bijvoorbeeld een handtekening zet niet omdat je ergens akkoord mee bent, maar omdat je verder wil met je leven. Vredig, met jezelf én met degenen die de waarden hanteren waar de normen uit voortkomen waar je je zo thuis bij voelt. Gerust ándere waarden, maar die zíj naleven, trouw zijn, zelfs door angst en chaos heen.

Díe. Degenen die jij waardeert om wie zíj gewoon Zijn. En om hún persoonlijke groei én kwetsbaarheid. Om díe krácht! Het er Thuis zijn, veilig. No matter what.

Vind iemand die al thuis is bij zichzelf lieverd. Daarmee kun je je prachtig en tijdelijk of blijvend verbinden. Middenin de chaos, onrust en stress van het dagelijks leven, met welke actualiteit of 'casus' je dan ook te maken hebt. En bij welke groep je dan ook hoort. Of niet (meer) hoort.

All Is Well.

Ík hou alvast van je. Precies zoals je bent. Dat kun je gek vinden, maar zo is De Gypsy Hippie écht geboren en daar is ze weer heen gegroeid. En ik zie ook jóuw pijn. Maar soms laat ik in m'n privé dus mensen los (in m'n werk ook maar da's dan op een andere grond, zie Algemene Voorwaarden ;-)). 

Ondanks dat Liefde de kern is, laat ik dan los. Omdat ik nu Hier sta. Op deze brug van wijsheid. M'n kompasnaald volgend en zelfs met m'n volle kwetsbaarheid bevind ik me daarmee júist in kracht, met dankbaarheid. Echt nog niet altijd met dit of alles meteen helemaal verzoend. Maar dat komt wel. Steeds weer. En stukje bij beetje.

Want Alles Op Haar Tijd. And know thís: bij jezelf hoorde je al en zul je altijd horen. Da's als je dat eenmaal (weer) voelt, een wetenschap waarmee je veel kunt uithouden en veel geduld met jezelf kunt opbrengen. (En let op want: soms té veel met anderen, (er)ken je grenzen.). 

Thuis ben je bij jezelf. Always.

Liefs! Ook voor mezelf dus. 

Myrea de Roo - Harteman

Levenscoach voor (te?) bescheiden vrouwen in de overgang

Ook voor de Eva-deelnemers aan de Studie Tweedaagse 'Lichter Leven':

Download HIER, GRATIS het e-book dat jou HEEL CONCREET jóuw kern (RUST EN VOLDOENING) laat ontdekken. 

Handzaam, snel, gemakkelijk. Direct in je mailbox. 

En pure winst voor de rest van jóuw lieve leven:

Van harte gegund.

p.s. 

Wil je een gratis SaarSessie van een half uur naar aanleiding van deze blog? Vanwege wat er zich in jóuw leven afspeelt?
Mail me dan met een reply (antwoord) op deze mail. Of mail het naar myrea@lieveropgeruimd.nl

Ik geef iedere week 3 gratis SaarSessies weg. Een half uur per whatsapp of Skype beeldbellen óf qua tijd 'strak' een half uur aan tafel in 'mijn' coachruimte bij Aqua Viva in Nijmegen.
Je mag me daarin alles voorleggen wat aan jouw (midlife) leven, aan je actuele leven in de overgang is gerelateerd. Je krijgt altijd 2 gouden tips én eentje afgestemd op specifiek jouw situatie. In dit gesprek gaat het dus niet enkel over 'valideren' (de tijd is kort, een half uurtje zo voorbij). Dát 'valideren' (zie blog voor wat het is) kan ik je wél bieden als onderdeel van het individuele coachtraject. Maar ook daar gaan we vooral 'leren'. En jij? Gaat keuzes leren maken. Echt heel cool.

Het individuele coachtraject 'Kiezen als De Wijze Saar':
Naast erkennen, eindelijk je gedachtepatronen en je kompas leren herkennen en ánders, voor jezelf dus helpender leren kíezen. Rond spullen, mensen en activiteiten. Dichterbij jezelf. Liever. Leren omgaan met evt. aanwezige angst én stress en frustratie verminderen, op naar daar waar rust & voldoening te vinden is. 

Een gratis SaarSessie vraag je dus aan via myrea@lieveropgeruimd.nl Dat mag ook iemand in jouw omgeving voor haarzelf doen. Laat diegene dan even zélf mailen naar myrea@lieveropgeruimd.nl 

Maar wil je (misschien) een individueel coachtraject, mail me dan je belangstelling want dan plannen we een gratis en vrijblijvende (langere) intake samen, waarin we bekijken of het individuele coachtraject bij jou past. Want alleen dán geef ik het je. No worries, het is bij mij altijd laagdrempelig en geen hoogdravend gedoe. Kom met jóuw kwetsbare zelf, chaotisch, onrustig, gestresst, bang, gefrustreerd, whatever.

Per maart is de prijs van het individuele coachtraject 747 euro, met de mogelijkheid om in drie maandelijkse termijnen van 254 euro te betalen. 

Je krijgt daarvoor in drie maanden tijd o.a.:
* 7 coachsessies van anderhalf uur,
* een handzaam werkboek met álle oefeningen uit de coachsessies uitgeprint op papier
* wekelijks de mogelijkheid om al je vragen in een mail te sturen en beantwoord te zien.
De coachsessies verdelen we dus samen over een periode van 3 maanden (eens per twee weken zien we elkaar) en je kunt kiezen of je de sessies in 'mijn' coachruimte bij Aqua Viva wil ontvangen óf online via Skype wil krijgen. 


Het is een fijn en degelijk traject hoor ik van cliënten terug, een soort 'spelend leren', steeds goed naar huis gaan met weer nieuwe info en toepasbare inspiratie. Soms best na een traantje weggepinkt te hebben over het één en ander. Ook dat mag er zijn en hoort bij opruimen.

Het leven wordt er lichter door, angst wordt minder en wéten wat te doen, hóe te kiezen, gemakkelijker.
En dat is iets om door te geven. Dus zegt het voort, wie wil, attendeer ze op de mogelijkheid van een gratis SaarSessie of een gratis en vrijblijvende intake om te kijken of het individuele coachtraject 'Kiezen Als De Wijze Saar', voor hén uitkomst biedt. Voor jóu uitkomst biedt?

In maart is er weer plaats voor in ieder geval 2 nieuwe cliënten. En wekelijks voor 3 gratis SaarSessies!
Geef maar mee voor wie dit helpend kan zijn.

Ik word erg blij van de mensen, de sessies én de resultaten (helemaal alleen zóeken naar en hopen op, dat hóeft niet langer).

myrea@lieveropgeruimd.nl

En verzeker eenieder met gevoelens van schuld en schaamte (naast de al aanwezige angst en stress): ik kom uit de wereld van de GGZ, dus ben écht de grootste crisissituaties gewend. 

Geloof me, het kan altijd erger.
Liefs! Myrea